“Ik ben Nadiya. Ik heb Jezus leren kennen door mijn tante, de meest vriendelijke en liefdevolle persoon uit mijn omgeving. Op een keer vroeg ik haar: ‘Hoe komt dat?’ Toen vertelde ze mij over de liefde van Vader en over de Zoon. Inmiddels ben ik enkele jaren een volgeling van De Weg. Maar niemand weet dit. Mijn man niet. Mijn kinderen niet, mijn vriendinnen niet en mijn ouders ook niet. Heel soms lukt het om in het geheim met een paar andere gelovigen samen te komen. Altijd op een andere plek en een ander tijdstip, vanwege de veiligheid. We lezen samen uit de Bijbel, delen getuigenissen en we bidden. Dit doen we allemaal zachtjes en fluisterend. Want, zoals een Afghaans gezegde luidt: ‘De muren hebben muizen en de muizen hebben oren.’ Dat betekent: je kunt elk moment gezien en gehoord worden. Deze momenten vullen mij met vreugde, thuis voel ik mij alleen en bang: straks ontdekt iemand mijn geheim… Als de islamitische gebedsoproep klinkt, dan kniel ik neer. Ik bid dan tot de Vader die mij liefheeft en Jezus die mijn zonden vergaf. Ik bid dat God mijn familie en anderen om mij heen zegent met de Waarheid.”